Ipinapakita ang mga post na may etiketa na PHR. Ipakita ang lahat ng mga post
Ipinapakita ang mga post na may etiketa na PHR. Ipakita ang lahat ng mga post

Huwebes, Agosto 7, 2014

Once A Princess Block Screening!

OMG! Super Fangirl! Matagal-tagal na din mula nang huli akong mag-fangirl sa mga Filipino artists. Haha puro Chinese, Japanese, Koreans and Americans kasi ang mga sinusubaybayan ko pero kahapon (08.06.14) as in super fangirl ako. Kay Jon Lucas pa lang, kuntento na talaga ako. Simula kasi nang magsimula siya sa showbiz, crush ko na siya. Hindi ko lang talaga ine-expect na makikita ko siya kahapon pati si Sofia Andres na girlfriend ni baby Tom. Pero worth it talaga dahil ang bait-bait niya. Worth it maging fan ni Jon Lucas dahil napaka-humble niya. :)

Enchong Dee-hindi ko ine-expect na ganoon siya ka-guwapo sa personal. Iyong little moment ko with him was the most epic one. Nakakahiya iyon pero nakakatawa din. XD Tama nga si Ate Angel, he's such a darling. :)))

Erich Gonzales-hindi ako fan ni Erich noon pero kahapon, parang umangat siya sa paningin ko. bukod sa palagi siyang nakangiti, maganda din siya. At nag-improve talaga ang pag-arte niya at bagay nga sa kanya ang maging si Erin. :)

JC De Vera- OMG! OMG talaga! 'Eto ang isa sa pinaka-ultimate crush ko sa showbiz! Bukod sa hot na, guwapo pa, magaling pang umarte at may ABS pa! Nakakainggit iyong tuwalya sa movie. Hahahaha Sana may picture na ko next time kasama siya.

Kathryn Bernardo- Fan ako dati pa ni Kath. Magaling naman kasi talaga siya pero hindi ko masasabing super fan ako. Pero no'ng nakita ko siya kahapon? Ang laki kasi ng iginanda niya. Huling kita ko sa kanya, sa burol pa ng tito ko and that was 6 years ago! Ibang-iba na siya ngayon. Feeling ko hindi na siya iyong maarte at makulit na Kathryn na kilala ko noon. Hahaha Nakaka-miss lang iyong Super Inggo days nila nina Baby Jairus. :))) Pero natural talaga ang ganda niya. :)))

Bukod sa mga artista na iyan, sina Marco Gumabao, Karen Reyes, Tippy Dos Santos, Pokwang, Baby Bimby, Jed Madela at Kitkat talaga ang pinaka-natuwa akong makita. Parang ibang-iba sila sa TV. Medyo observant lang kasi talaga ako pero natutuwa ako sa kanila. Hahahaha

Madami pang artista eh pero... Hahaha

About naman sa Movie... Madaming nabago. Hindi din naman ako nag-expect eh, nabasa ko kasi siya. Pero maganda ang movie. Worth it ang 200 pesos na ticket para sa story. Madami man nabago, sa magandang paraan naman. :) Kaya worth it talaga siyang panoorin. Kaya kung ako sa inyo, panoorin n'yo na din para maintindihan n'yo ang sinasabi ko. Honestly, mahirap kasi mag-explain eh. Hahaha speakless pa din kasi talaga ako. XD
















Kahit na napanood ko na siya, manonood ulit ako sa Sunday! Hahahaha kailangan eh. XD Kaya nood na din kayo! Mage-enjoy kayo, swear!

Ja!~

Sabado, Mayo 24, 2014

Big Challenge but also a Big Blessing!

After so many months, ngayon lang ulit ako nakapasyal sa blog ko. Kumusta naman iyon? Hindi ko lang kasi talaga ma-contain ang happiness---well ang mixed emotions na hanggang ngayon ay nararamdaman ko pa din. Well, madami naman kasi talagang nangyari ngayong araw at lalo yata akong nabaliw dahil sa mga iyon :)))

Una, namanyak ako. I swear, hindi na talaga ako basta-basta sasamang manood ng sine sa mga lalaki. Buwisit, buti na lang talaga napanood ko na iyong X-Men kaya hindi ako nagdalawang-isip na umalis doon. Sorry, pero iyon talaga ang naramdaman ko. Namanyak talaga ako. To think na... eerrrrrrr, nevermind. Si Papa God na ang bahala sa'yo. But thank you for the gifts, though. Na-appreciate ko naman siya ng bongga.

Pangalawa, muntik nang ma-snatch ang cellphone ko. May kausap kasi ako tungkol sa nangyari nga sa mall kaya talagang natutuliro na ko. Mabuti na lang at maagap iyong katabi ko at inalis niya iyong kamay no'ng bata---YES, BATA PO SIYA---sa cellphone ko. Ayon, tago agad ako ng phone sa bag. No'ng point na iyon, naiiyak na talaga ako at namumutla. Nararamdaman ko na iyong pitik sa ulo ko na feeling hopeless ako kasi pakiramdam ko, ang malas ko.

So, naisipan ko na pumunta na lang sa Phr office para puntahan iyong mga taong im-meet ko. Pumasok ako sa loob at nakita ko nga ang ibang kaibigan ko. Tapos bigla na lang sinabi ni Boss na kakausapin daw niya kami ni Wendy Shaw, so kinabahan na talaga ako. Hindi ko din alam kung bakit nag-desisyon akong pumirma para sa kanila pero feeling ko will din kasi 'to ni Papa God. Feeling ko kasi talaga hindi ko pa kayang mag-commit pero napapirma ako. Ang ibig sabihin lang siguro no'n ay kailangan kong i-accept ang panibagong challenge na ibinigay sa'kin ni Papa God! Hindi na nga lang ako makakapagsulat sa ibang publishing pero ginusto ko 'to eh, kaya okay na lang. tatanggapin ko ang challenge na 'to.

at infairness, madami akong natutunan sa araw na 'to. thank you pa din kay Papa God at safe ako at may maganda pa din talagang nangyari sa'kin :) Thank you as always, Papa God! You're the best! I love you!

PS: As usual, nonsense blogpost na naman. Pagbigyan na, bangag eh. Hahaha

xoxo
- nikki :) -

Sabado, Mayo 25, 2013

Camp Speed 3: My Stupid Heart

yay! At last, lumabas na ang first book na gawa ko under Precious Hearts Romances. Nakaka-proud lang na, sa wakas nandito na siya! Buhay na siya sa mundong ibabaw! Hindi po ito ang first released book ko, ito lang po ang unang na-publish na ako po mismo ang gumawa kaya sobrang proud po ako kasi kahit na madami akong returned manuscripts noon, nakapagpa-approve pa din ako. :)

So, here's the 3rd book of the 1st batch of Camp Speed Series. Collaboration po ang series na ito. Kasama ko po dito sina Marione Ashley, Nikki Karenina, Skye Reyes and Cady Lorenzana. :) Madami pong batch ang series na 'to, kung paano namin malalagpasan, tignan na lang po natin. :))))


CAMP SPEED 3: MY STUPID HEART
By: Nikki Del Rosario

“Kahit sinabi ko sa sarili ko na naka-move on na ako at hindi na kita mahal, ayaw makinig ng puso ko. My stupid heart won’t stop loving you.”

     Wala nang mahihiling pa si Bea. Mayroon siyang isang masayang pamilya, mga kaibigan, at isang lalaking mahal na mahal siya: si Slater. Nararamdaman na niyang ito na ang makakatuluyan niya sa hinaharap. Ngunit isang matinding pagsubok ang dumating sa buhay niya. Kailangan niyang umalis papunta sa Amerika para alagaan ang ama niyang may sakit. Relief ang una niyang naramdaman nang pumayag ito. Ang buong akala ni Bea ay magiging maayos ang relasyon nila. Ngunit nayanig ang mundo niya nang sumunod ito sa kanya sa Amerika para makipaghiwalay sa kanya.
     Limang taon ang lumipas at nagdesisyon si Bea na bumalik sa Pilipinas para muling makuha ang puso ng lalaking kanyang minamahal. Maging ang galit nito ay handa niyang harapin kung ang kapalit naman niyon ay mamahalin uli siya nito. Tiniis niya ang lahat ng pagsusuplado nito sa kanya. Noong nawawalan na siya ng pag-asa na mapapaamo niya ito ay bigla naman itong bumait sa kanya. Bumalik ang nawalang pag-asa sa kanyang puso dahil sa ipinapakita nito.
     Akala ni Bea ay nagtagumpay na siya sa misyon niyang muling makuha ang puso ni Slater. Ngunit nagkamali siya.

PS: Abangan po sana ninyo ang mga susunod pang batch ng Camp Speed Series at suportahan po sana ninyo ang 1st series ng PHR about racing and racers. :)

xoxo
-nikki del rosario-

Sabado, Mayo 18, 2013

PHR GRAND FANS DAY!




WHAT A VERY TIRING BUT WONDERFUL AND AWESOME DAY! THANK YOU DEAR LORD FOR THIS WONDERFUL OPPORTUNITY! :)

Sa kabutihang palad at dahil na din sa ilo-launch na collaboration ng mga co-writers/friends ko, naimbitahan akong umattend ng Grand Fans Day ng Precious Hearts Romances. O, 'di ba? Sikat pa publishing company iyon eh, kaya nag-go na ko! Opportunity na eh. :)

Pero habang lumalapit ang araw ng GFD, nagda-doubt ako kung pupunta ba ko as a writer. Bakit? Well, ang kapal naman ng mukha kong magsabi na pupunta ako at ipapakilala pa, eh isa pa lang naman ang napa-publish kong gawa ko 'di ba? XD pero, dahil sa pamimilit ng mababait kong kaibigan at dahil kay Lord, sa huli sumuko din ako. tinanggap ko nang dadating din naman talaga ang araw na gagawin ko din iyon bakit hindi pa ngayon 'di ba? Stage Fright? WTH? Nandiyan naman ang mga kaibigan ko at ang family ko, bakit ako kakabahan?

Pero kanina, pagdating ko pa lang sa SM North, iyong kaba ko umabot na sa dulo ng milky way! Lalo na nang tapos na kaming ayusan at makapag-bihis na kami. Hindi kasi talaga ako sanay magsuot ng dress at mag-make up. Boyish po kasi ako eh, pasensya naman po. Kaya kung nakita n'yo po ako kanina, hindi na po mauulit iyon, minsan lang po mangyari iyon eh. LOL Mabuti na lang nandoon ang mama ko at ang mga High School Best Buds ko kaya medyo nabawasan ang kaba ko. :) No'ng ipakilala kami at i-launch ang Camp Speed, nakakaiyak na nakaka-overwelhm iyong video teaser kasi pinaghirapan naming lima na gawin iyon kahit na puro lang kami kalokohan habang nag-iisip kami ng ilalagay sa video teaser na iyon. Naging successful naman ang launching. Nahiya nga lang ako dahil among the five of us, ako lang ang pinaka-bago. mga idols na iyong mga kasama ko eh. But then again, thankful ako kay papa god dahil nakasama ako sa limang iyon.

Ang hindi ko talaga ine-expect ay iyong dami ng nagpapirma sa'kin after. Parang... wow! Dati, ako ang nagpapapirma sa mga writers. As in every book signing nandoon ako para sumuporta sa kanila pero ngayon, isa na din ako sa nilalapitan para magpapirma. Nakaka-overwelhm talaga. Isa iyon sa mga experience na hinding-hindi ko makakalimutan. Never ko kasing in-expect na darating iyong araw na magiging writer ako dahil hindi naman iyon ang pangarap ko. Pero siguro, para dito talaga ako sa career na 'to kaya pagsusumikapan ko pa! Nakakatuwa din na bumili iyong isa sa mga H.S. Best Bud ko ng book ko at pinapirma sa'kin. Take note, lalaki iyon. LOL iyon ang isa sa mga dahilan kung bakit mahal na mahal ko sila. hindi man kami kumpleto sa iilang mahahalagang araw sa buhay ng isa sa amin, hindi puwedeng walang representative. Kaya thankful ako na dalawa sa mga 'Kuya' ko ang nagpunta doon. :) *thank you jamie and renald* Bumili din ng book ang mama at tito ko kaya lalo akong natuwa.

Madami mang nangyaring halos makapag-paiyak na sa'kin ng literal, nag-think positive pa din ako. Katulad na lang ng pagkawala ng paper bag ko na kinalalagyan ng ibang pocketbooks ko, ng rubber shoes ko at ng t-shirt ko. Ang muntikan nang pagkawala ng cellphone ko dahil na din sa katangahan ko. Mabuti na lang talaga mabait si papa god dahil hindi niya hinayaang tuluyang mawala ang mga gamit ko. Binabantayan pa din niya ako. :)

Mas na-overwelhm ako sa mga gifts and letters na natanggap ko. hindi ko talaga naisip na seseryosohin nila ang kalokohang request ko na iyon. HAHAHAHAHAHA thank you talaga sa mga nagbigay ng mga iyon. Hindi n'yo lang alam kung gaano n'yo ako napapasaya sa mga simpleng bagay na ginagawa ninyo. *mababaw po kasi ang kaligayahan ko eh* Kaya super thank you po ng madaming-madami. :)

I will not promise anything pero magsisikap po ako na makapagsulat pa ng maraming-maraming istorya para maibahagi po sainyo. Iyon na din po ang isa sa mga ways ko para magpasalamat po sa suporta n'yo po sa mga writers na katulad namin *bago man o luma*. :)

good night. :)

xoxo
-nikki del rosario-