Ipinapakita ang mga post na may etiketa na blessed. Ipakita ang lahat ng mga post
Ipinapakita ang mga post na may etiketa na blessed. Ipakita ang lahat ng mga post

Miyerkules, Nobyembre 26, 2014

Quota... For the first time. :)

Thank you, Lord! Pagkatapos akong mahirapan at halos araw-araw na masaktan at umiyak nitong mga nakaraang linggo, binigyan mo naman ako ng hindi inaasahang blessing bilang kapalit. Dalawang blessings pa. Sobrang thank you ng madaming-madami. I love you so so so so much :)

First time kong maka-quota sa approve sa 3 taon kong pagiging writer. Sana magsunod-sunod na... pagka-graduate ko. :))))))))

Sabado, Mayo 24, 2014

Big Challenge but also a Big Blessing!

After so many months, ngayon lang ulit ako nakapasyal sa blog ko. Kumusta naman iyon? Hindi ko lang kasi talaga ma-contain ang happiness---well ang mixed emotions na hanggang ngayon ay nararamdaman ko pa din. Well, madami naman kasi talagang nangyari ngayong araw at lalo yata akong nabaliw dahil sa mga iyon :)))

Una, namanyak ako. I swear, hindi na talaga ako basta-basta sasamang manood ng sine sa mga lalaki. Buwisit, buti na lang talaga napanood ko na iyong X-Men kaya hindi ako nagdalawang-isip na umalis doon. Sorry, pero iyon talaga ang naramdaman ko. Namanyak talaga ako. To think na... eerrrrrrr, nevermind. Si Papa God na ang bahala sa'yo. But thank you for the gifts, though. Na-appreciate ko naman siya ng bongga.

Pangalawa, muntik nang ma-snatch ang cellphone ko. May kausap kasi ako tungkol sa nangyari nga sa mall kaya talagang natutuliro na ko. Mabuti na lang at maagap iyong katabi ko at inalis niya iyong kamay no'ng bata---YES, BATA PO SIYA---sa cellphone ko. Ayon, tago agad ako ng phone sa bag. No'ng point na iyon, naiiyak na talaga ako at namumutla. Nararamdaman ko na iyong pitik sa ulo ko na feeling hopeless ako kasi pakiramdam ko, ang malas ko.

So, naisipan ko na pumunta na lang sa Phr office para puntahan iyong mga taong im-meet ko. Pumasok ako sa loob at nakita ko nga ang ibang kaibigan ko. Tapos bigla na lang sinabi ni Boss na kakausapin daw niya kami ni Wendy Shaw, so kinabahan na talaga ako. Hindi ko din alam kung bakit nag-desisyon akong pumirma para sa kanila pero feeling ko will din kasi 'to ni Papa God. Feeling ko kasi talaga hindi ko pa kayang mag-commit pero napapirma ako. Ang ibig sabihin lang siguro no'n ay kailangan kong i-accept ang panibagong challenge na ibinigay sa'kin ni Papa God! Hindi na nga lang ako makakapagsulat sa ibang publishing pero ginusto ko 'to eh, kaya okay na lang. tatanggapin ko ang challenge na 'to.

at infairness, madami akong natutunan sa araw na 'to. thank you pa din kay Papa God at safe ako at may maganda pa din talagang nangyari sa'kin :) Thank you as always, Papa God! You're the best! I love you!

PS: As usual, nonsense blogpost na naman. Pagbigyan na, bangag eh. Hahaha

xoxo
- nikki :) -

Biyernes, Pebrero 21, 2014

Good and Bad Things!

I've been super stressed and super tired and super disappointed and super down this past few days and the big part of it is because of school works and because of my insensitive classmates. I've been trying so hard to keep my cold facade whenever I'm with them. :/ Hindi ko nga lang mapanindigan. Hindi kasi ako kasing-sama nila which sometimes I wish I am. Para hindi ako napapagod ng ganito.

Ang palagi ko na lang iniisip sa lahat ng nangyayari sa'kin inside and outside the school, with friends, families and other people are all part of God's plan at challenge for me to be a better person. May pagka-makulit nga lang ang utak ko minsan at pinananaig palagi ang negativity. Pinipilit ko din naman na alisin iyon, hindi ko nga lang magawa madalas.

Pero kahit na madami akong problema at pagod na kinakaharap, thankful pa din ako dahil sa mga unexpected blessings ni Papa God sa'kin! Katulad ng pagpasa ko sa halos lahat ng Midterm Exams ko pati na din sa Midterm grades ko. Sa matataas na grades sa mga pinaghirapan kong projects and homeworks. Sa successful demo teaching ko. Kahit na ang grupo namin ang pinaka-magulong demo dahil sa mga insensitive at makasariling tao, okay na din. At least, naka-survive kami. Kaunti na lang at matatapos na ang sem na 'to. 17 units to go and I'm done! Kakayanin ko 'to! Kaunting tiis na lang! Matatapos na ko!

At ang pinaka-malaking achievement na nakuha ko ngayon ay ang pagkakapanalo sa Photography Contest na sinalihan ko sa school. First time kong sumali sa Photography Contest at hindi talaga ako confident sa entry na pinasa ko. Sanay na naman ang mga tao sa paligid ko sa ugali kong sobrang baba ng tingin sa sarili pati na din sa mga ginagawa ko. Mababa talaga ang self-confidence ko eh, anong magagawa ko? Sinusubukan ko namang itaas siya, kulang nga lang ako sa push! Hahaha Anyway, may mga nagsasabi naman sa'kin na think positive at maganda iyong entry ko. Hindi ko din naman inaasahan na mananalo siya as people's choice sa buong school, salamat sa mga nag-aksaya ng mga pera nila para bumoto sa entry ko. :)

Dahil mas maganda iyong sa mga kalaban ko. Kahit 3rd place lang iyong akin, super thankful pa din ako. At least, nagustuhan nila iyong akin. Nakakataas pa ng self-confidence dahil mga professionals iyong nag-judge ng mga entry namin.

Hindi kaya sign na 'to? Na i-push ko ang mga hidden talents na ngayon ko lang nalalaman na mayroon pala ako? Na alisin ko na ang hiya-hiya sa katawan ko at go na lang ng go? Subok na lang ng subok? Hahaha Ipu-push ko lahat iyan kapag naka-graduate ako at kapag may opportunity! <3 :)


Here are the pictures of my photo entry! :)






Martes, Oktubre 29, 2013

Thank you!

This post is for everyone who supported me and never leave my side kahit na napaka-topakin ko, napaka-busy ko, napaka-iritable ko, napaka-gulo kong kausap at napaka-nega ko. Dahil sa inyo, nalagpasan ko na naman ang isang semester nang may ngiti sa labi.

I passed! With flying colors!

Well, hindi naman kataasan ang mga grades ko pero at least pasado at walang tagilid. Iyon naman ang mahalaga eh. :) Thank you din kay Papa God na palaging nandiyan para gabayan ako at sa napakalaking inspirasyon ko sa buhay, ang Papa ko. Dahil sa kanya, nag-aaral akong mabuti para maipagmalaki niya ko kung nasa'n man siya ngayon. :) Alam ko naman na proud siya sa lahat ng achievements ko sa buhay pero syempre, iba pa din ang proud siya sa'kin dahil bumalik ako sa pag-aaral at makatapos. :)

3 semesters to go! 3 sems na lang, matatapos na ko! at kahit na alam kong mas mahirap na ang haharapin ko sa nalalabing semesters, pagbubutihan ko pa para mas mag-improve ako. kakayanin ko 'to! kaunting dalaw lang sa Papa ko. Iiyak at magku-kuwento lang ako sa kanya, okay na. May energy na ulit ako. Idagdag pa si Papa God at si Fr.Pio na alam kong tinutulungan din ako, full charge na ko. :) Ready to fight na ulit!

Kaya sa mga katulad kong naghihirap sa pag-aaral para sa mga pangarap at pamilya nila, Go Lang! Kaya natin 'to! Matatapos din tayo! :) Think positive always. :)

-Nikka-