Ipinapakita ang mga post na may etiketa na frustrated. Ipakita ang lahat ng mga post
Ipinapakita ang mga post na may etiketa na frustrated. Ipakita ang lahat ng mga post

Sabado, Nobyembre 22, 2014

Be Patient!!!

When you're down and when you feel like no one cares about you and the pain that you are feeling, don't be sad. Don't worry too much because God is there. He will never leave you. He will never get tired of being patient even when other people think that you're the worst person that ever existed.

Remember, God let you meet all kinds of people because he wants you to learn and to know how to be strong and how to choose the ones that you trust. All that happens in your life has a reason especially the trials that you're experiencing. There is also a reason why you are meeting the people around you.

Just be patient, there will come a time that you will realize and you will know who are those people that truly love you, truly care for you. The people who really wants to stay by your side and on your side even though you think that you are not worth their time.

Just be patient. And live your life to the fullest. Learn to love yourself. Give time for yourself and Trust God.

NOTE TO SELF!

xoxo
-niknik-

Huwebes, Abril 25, 2013

friendship (?)

'eto na naman po ang inyong abang lingkod. *tagalog na tagalog, nosebleed*


nakakairita lang mga nabasa kong post. okay sabihin nang hindi para sa'kin iyon pero siya (?) naman ang nag-uumpisa ngayon. paano kung may isang kaibigan ka, ikaw ang gumagawa ng halos lahat para sa friendship n'yo. hindi ka na nga nagre-reklamo kung hindi ka niya kausapin ng matagal dahil seasonal daw(?) siya magpalit ng kaibigan. hindi ka na lang kumikibo kung hindi ka man lang niya maalalang kumustahin kahit na madalas naman kayong magkaabot sa mga social networking site. pero ikaw pa din ang lalabas at lalabas na masama dahil hindi mo (?) ginagawa ang part mo bilang isang tunay na KAIBIGAN.

hindi ka daw nage-effort na kausapin siya blah blah. nagiging sensitive lang daw siya chuchu kaya hindi ka niya kinakausap. ang kaibigan daw nanjan sa tabi mo through ups and down. pero siya, ginagawa ba niya iyon? tsk dapat kasi nag-iisip muna bago nagpaparinig---kung nagpaparinig nga ba--- sa ibang tao. >.< babanda sa'yo lahat ng ipo-post mo.

hindi sa lahat ng oras, ang isa lang ang gagawa ng paraan para kausapin mo siya o kausapin ka niya. hindi sa lahat ng oras, ang isa lang ang makakaalala ng mga importanteng araw sa buhay ninyong dalawa. kaya nga friendship eh. dapat mag-effort ka din. hindi ka prinsesa 'day. nasanay ka siguro sa ibang kaibigan mo na sila palagi ang gumagawa ng effort para kausapin mo pero ibahin mo ang ibang kaibigan mo. nakakapagod din kunin ang atensiyon mo. >.<

*kung mabasa mo man 'to at tamaan ka, umilag ka na lang o kaya kunwari hindi ka na lang tinamaan. kung gusto mo naman magparinig, keri lang. :) nagsasabi lang naman ako ng mga comments at observations ko. feel free to answer lahat ng mga nabasa mo para clear. :)*

xoxo
-nikka-

Biyernes, Abril 19, 2013

another nonsense blogpost. LOL

i just want to rant about... about my frustration. isa lang kaya walang S. :/

bakit kaya ang hilig mang-away ng mga characters ng mga sinusulat ko. iyong iba naman sa kanila mababait, pero bakit iyong iba, hindi? >.< ginagawa ko naman ang lahat ng makakaya ko para maging maganda ang kalabasan ng story nila pero dahil nagsisimula silang topakin at mang-away, nadi-distract ako. kasalanan ko ba naman kung hindi ako ganoon kagaling magsulat?

tsk. ang sarap bugbugin ng mga characters na 'to. mabuti na lang at hindi lahat ng characters ganito. ang pinaka-bagong enemy number 1 ko, si EIJI BENEDICTO! umayos-ayos ka kung ayaw mong samain ka sa'kin. ang sarap mong patayin na lang sa story at ibigay si Anika sa ibang hero. pinapainit mo ang ulo ko, masyado ka!

sana bati na kami forever ni casper. sana hanggang sa huli, magpakabait sila ni jazper para matapos ko agad ang page-edit nito. dahil kailangan kong matapos si jiroh. since mawawala ng matagal si eiji sa sibilisasyon, hindi ko pa maa-achieve ang goal ko. kailangan ko pang magsulat ng isang story pa. >.<

mabuti na lang at may mga inspiration ako kahit papa'no. sana manatili silang inspirasyon hanggang sa ma-achieve ko ang goal na iyon.

bow! :)

-nikki del rosario-

Lunes, Pebrero 4, 2013

isang nakakalokang eksena 0.0

share lang ng isang nakakakilig at nakakalungkot na eksena sa school namin.

may isang lalaking nag-practice para sa panghaharana niya sa girlfriend niya. super effort pa siya. actually, ngayon ko lang siya nakitang naging ganoon sa isang girl. well, kilala ko kasi yung lalaki. wala naman sigurong masama kung sasabihin kong hindi talaga siya matino dati. kaya nga nasa school pa din siya hanggang ngayon. parang ako lang, hindi pa din nakaka-graduate hanggang ngayon. so, back to the story.

nagulat na lang ako dahil may mga nagtitilian na sa dulong booth. *college/foundation week kasi namin* noong tingnan ko, nanghaharana na si boy at umiiyak na si girl.  kung hindi ako nagkakamali, ang nakalagay sa cartolina ni boy, "sorry. i love you. <3" iyan lang ang natatandaan ko eh *blame it on my poor brain*. ang akala ko okay na kasi parang nakangiti naman si girl at mukhang nag-eenjoy talaga si boy sa panghaharana niya. ang dami nang tao sa paligid nila.

eh di ako naman hindi ko na pinansin. kiber na lang dahil ayos na din sila. after what seems like forever, umupo si boy sa monoblock chair sa tapat ng booth namin. kausap ang ibang students. tinanong yata siya kung anong nangyari, kung okay na. umiling lang siya tapos sabi niya "okay lang iyan."

naawa naman ako bigla sa kanya. pero at the same time humanga ako sa effort niya. nakakalungkot lang na nabale-wala yung effort na ginawa niya. pero since hindi ko naman alam ang kuwento nilang mag-jowa, alisin na ang lahat ng nararamdaman sa utak. malay ko ba naman kung may malaking kasalanan talaga si boy kaya hindi agad mapatawad ni girl 'di ba?

abangan na lang ang susunod na kabataan. natuwa lang ako kasi nakakita ako ng ganoong eksena na sa mga pocketbooks ko lang nababasa. ^^ ibig sabihin, may mga ganoon talagang nangyayari sa buhay ng tao. :))

xoxo
-nikka-

payong kaibigan. ^^

ang nakakainggit... yung mga taong may mga kaibigan na palaging nandiyan sa tabi nila. kumbaga sa mag-asawa, for better or for worse ang drama. wala tayong magagawa, dapat tayong maging masaya para sa kanila kasi masuwerte sila eh.

samantalang tayo, isang malaking NGANGA! madami nga tayong kaibigan, palpak naman. nandiyan lang kapag kailangan ka nila. mapa-pera, emotional problem and whatsoever. pero kapag ikaw na ang nangangailangan ng tulong, madami na silang dahilan. makikinig sila kunwari pero halata namang pasok sa kabilang tenga, labas sa kabilang tenga.

aminin natin, madaming ganyang mga kaibigan. kaya mahirap humanap ng totoo at mabuting kaibigan eh. masakit man pakinggan, wala tayong magagawa kundi tumengga. 'wag na lang tayong maghintay at maghanap ng mga ganoong klaseng kaibigan kasi kahit anong gawin natin, hinding-hindi tayo makakahanap ng ganoon. at wala tayong magagawa kundi ang mainggit na lang sa mga masuwerteng tao. ^^

ang mabuting gawin? gawing kaibigan ang sarili mo. me, myself and I ang gawin mong drama.

iyon lang, bow.

xoxo
-nikka-

Martes, Oktubre 9, 2012

Speech and Drama Club Presentation ^.^

yosh! at last, tapos na din ang program. :)

isang malaking achievement iyon para sa club na dini-discriminate ng ibang students pati mga professors noon. And well, I am proud to say that I am one of the students na part ng dini-discriminate na club na iyon.

At dahil iba na ngayon, gusto naming baguhin ang tingin ng ibang tao sa school namin sa Speech and Drama Club. Gusto naming makilala kami dahil magaling kami, talented kami at hindi kami basta-basta. :)))

Hindi kami namimilit ng mga students na sumali sa club namin unlike before na sapilitan ang pagiging members. At dahil do'n, hindi nagiging successful ang club. Mas maganda kasi kung konti nga ang mga members, at least willing silang mag-commit sa isang bagay. Sabi nga ng isang taong kilala ko, "only the best remains in the group. Talented people and people who are responsible enough to commit and do what they want."

Mas masaya kasing isipin na sumali sila sa club para mag-improve iyong mga talents nila. Dahil nage-enjoy sila sa ginagawa nila. At nahanap namin iyon. Super talented people shine in our program. Ang gagaling nila.

*floor director, lady guard, assistant floor director*

*talented dancers*

*feeling rakista*

*singers and instrumentalists*

*artists*

sana lang, magtuloy-tuloy ang improvements na nakikita namin sa mga batang 'to. :)) magagaling sila... PROMISE TALAGA! sana lang next semester, nandiyan pa din sila for our college week dahil magkakaro'n ng concert sa school and as usual, sila-sila na naman ang magpe-perform. :)))

PS: sana lang wala nang gangnam style na sayaw. nakakasuya na nakakahiya pa. :)))))))

-nikka-

Biyernes, Setyembre 21, 2012

problemado~

hindi ko alam kung ano na naman ang problema ko at hindi na naman ako makapagsulat. ilang araw na nga ba? 1 week? 2 weeks? ang sarap tuktukan ng sarili ko minsan eh. palagi na lang ako nakikipagtitigan sa monitor ng laptop ko. pero wala pa din nangyayari.

sana bumalik na yung drive ko sa pagsusulat. nakaka-miss din siya infairness pero wala talaga akong napapala sa kukote kong nabubulok na ata.

-nikki del rosario-

Biyernes, Hulyo 13, 2012

Papa, I love you!

i honestly don't know how to begin this blog post. :/ i'm busy surfing the net and reading when suddenly, the image of my dad pops in my head.

hindi ko alam kung bakit pero bigla ko na lang siyang na-miss. at bigla kong na-realize, kahit minsan hindi ko nakasama ang papa ko sa special day ko. :/ kung nakasama ko man siya, siguro noong batang-bata pa ako. ibig sabihin, wala pa akong muwang sa mundo no'ng mga panahong iyon. minsan, well sige madalas, nakakainggit iyong mga may tatay pa. isa sa mga gustong-gusto kong ma-experience ay makasama ang papa ko sa birthday ko at sa iba pang special day sa buhay ko pero alam ko naman na imposible nang mangyari iyon ngayon. :(

minsan, iniisip ko na lang na nagce-celebrate din ang papa ko kasama ni papa god sa tuwing may nangyayaring maganda sa buhay ko o tuwing birthday ko. at alam kong nasa tabi ko lang siya palagi. hindi ko lang siguro maiwasang malungkot dahil hindi ako lumaki na may tatay. hindi ko naramdaman ang pagmamahal ng isang tatay habang lumalaki ako.

     alam mo iyong parang kahit anong pakita mo sa ibang tao na masaya ka, na kuntento ka sa buhay mo, deep inside alam mong may kulang? alam mong niloloko mo lang ang sarili mo kasi hindi ka naman talaga masaya? kasi pakiramdam mo hindi ka kumpleto. :/

*shit, naiiyak ako*

i wish my dad is here. alam kong alam niya ang gagawin sa mga oras na kailangan ko ng kausap. alam kong matutulungan niya ako sa mga problema ko.

well, ganyan talaga ang buhay. hindi sa lahat ng oras ay nakukuha natin ang mga gusto natin. life must go on. i know my dad is proud of me. dalaga na ang prinsesa niya eh. at kung ano ako ngayon, i'm sure  masaya siya dahil kaya kong i-handle ang mga problema ko at malakas ako. at isa siya sa dahilan kung ano ako ngayon. he's my inspiration.
To Papa,
     Kung nasaan ka man ngayon, i know you're always guiding me in whatever i'm doing. :) may na-publish na akong book. :) kung nandito ka lang, alam kong matutuwa ka at ipagmamalaki mo ako. :) at proud akong sabihin na bumalik na ako sa school. at sisiguruhin ko na this time, makaka-graduate na ako. :) mana yata ako sa'yo. :)
     i'll try harder so that you can always be proud of me. i'm sorry if i disappointed you in some way because of my wrong doings, but i'll try to become a better person. to a person that you want me to be.
     just continue to guide me. you willl always be my hero and my most precious star. i miss you, papa. I Love You. :)

Love,
Your Baby Girl, Nikka :)

Miyerkules, Hulyo 4, 2012

writer's block?

ano nga ba ang writer's block?
actually, hindi ko talaga alam ang ibig sabihin niyan. LOL in short, kapag sinasabi ko na may writer's block ako, ibig sabihin wala talaga akong maisulat kahit na isang letra dahil walang pumapasok sa kukote ko. Pero ang totoong ibig sabihin ng writer's block, hindi ko alam. XD

Hindi ko alam kung matatawag na writer's block ang nangyayari sa'kin these past few weeks. marami naman akong naiisip na puwedeng isulat. iyon nga lang, kapag humaharap na ako kay MS Word o sa notebook, wala na akong maisulat. ang weird 'di ba? May nagsasabing hindi raw ako makapag-create ng isang matinong hero dahil iisang lalaki lang ang gusto kong gawing hero sa lahat ng gusto kong isulat. May mga nagsasabi naman na okay lang na hindi ako magsulat sa ngayon dahil busy ako sa school which is true naman pero kung talagang gusto mong magsulat, kahit pa busy ka, you'll find time to write. True?

Kahit busy ako, naghahanap pa rin ako ng time na isulat ang mga nasa isip ko, pero sa kasamaang palad, walang tumatagal sa utak ko. In short, lahat ng naiisip kong scenes, plot and everything ay pang-short term memory lang. Ayaw niyang pumasok sa long term memory ko. XD Pero ang weird talaga, kasi hindi ko ma-express kung anong gusto kong isulat. Hindi naman ako ganito dati kaya nababaliw na rin ako sa kakaisip kung ano ba ang problema ko at hindi ako makapag-sulat nitong mga nakaraang-araw. :/

Pero, always think positive lang. Siguro, nasa stage lang talaga ako na nahihirapang i-express ang emotions na gusto kong maramdaman ng mga characters ko dahil ako mismo nahihirapang mag-express ng sarili kong emosyon. Siguro, kailangan ko lang mag-internalize, mag-soul searching at lahat ng puwedeng gawin para bumalik iyong dating ako. :) Well, confident naman ako na babalik ako sa dati, sa takdang panahon. *big brother lang ang peg?*

Okay, enough of this nonsense already. Wala naman kasing kuwenta iyong mga sinasabi ko. As in, magulo ng major-major. Kaya sa mga makakabasa nito, pasensya na kayo sa magulong utak ng inyong lingkod. Pakibatukan na lang po ako. LOL

Good night. :)

-nDR-

Martes, Hunyo 26, 2012

Olivia and the Billionaire Cattle King Teaser

dahil wala akong magawa, ipo-post ko na lang ang teaser ng latest approve na translation. :)) sana walang makalabas dito sa blog na 'to. XD HAHAHAHA. dito ko na lang siya ipo-post since hindi din naman yata sa'kin mapupunta ang credit nito. :)

-nDR-

CAPTION:
"Buong buhay ko, hinintay ko ang pakiramdam na magmahal at mahalin. And then you came… and I fell in love. Binigyan mo ng liwanag ang buhay ko. Pakiramdam ko hindi ko na makakayang mabuhay na wala ka."

TEASER: 
     Isang malaking eskandalo ang nangyari sa pamilya Belleza dahil sa hindi sinasadyang pagtatalo nina Olivia at ng kakambal niya. Ang pangyayaring ‘yon ang dahilan kung bakit kailangan niyang magpunta sa lugar na kahit sa panaginip ay hindi niya pinangarap puntahan. Sa Mindanao.
     Doon niya muling nakita si Clint Monteza, ang lalaking pinakiusapan ng kanyang ama na magturo sa kanya ng dapat niyang matutunan. At ang kaisa-isang tao---maliban sa kakambal niya---na malakas ang loob na nagsabi sa kanya ng mga katangiang ipinapakita lamang niya dahil ‘yon ang alam niyang tamang gawin at siyang magugustuhan ng kanyang ama. Inihanda niya ang kanyang sarili sa mga ipagagawa sa kanya ng lalaking iyon at inisip na lamang niya na isang pagsubok lang ang lahat. Ang hindi niya napaghandaan ay ang namuong atraksiyon niya para dito simula nang muli niya itong makita.
     Paano niya bibigyang laya ang mga emosyong unti-unti niyang nararamdaman para dito sa araw-araw na nakakasama niya ito kung nakatakda rin siyang umalis pagkatapos ng limang buwan? At paano ang asawa nitong nagtatangkang bumalik sa buhay nito alang-alang sa anak ng mga ito? May lulugaran pa ba siya sa buhay at sa puso nito?

Huwebes, Abril 19, 2012

...bored...

super nonsense blog entry again from yours truly. ;)

i'm just wondering, why am i so affected when it comes to "FRIENDS" issues??? hahaha. so lame. i mean, pati ba naman ang gano'ng bagay ay pinoproblema ko pa? pathetic, right? gusto ko lang ilabas ang nararamdaman ko.

gusto ko lang malaman kung may mali ba talaga sa'kin kaya wala akong tunay na kaibigan o talagang tanga lang ako dahil madali akong magtiwala sa mga taong akala ko kaibigan ko 'yon pala ay hindi.

puwede naman sigurong sabihin na lang nila na "may kailangan lang ako sa'yo kaya ako lumalapit sa'yo pero ayokong makipag-kaibigan sa'yo" or "hindi dahil mabait ako sa'yo o madami kang binibigay na kung ano-ano sa'kin, magkaibigan na tayo. hindi ko gustong makipag-kaibigan sa isang katulad mo". masasakit na salita pero mas mabuti na 'yong ganyan kesa pinaaasa n'yo ang ibang tao sa mga ipinapakita n'yo sa kanila na karamihan ay pretensions lang pala.

minsan, mas maganda pa ang mag-isa na lang kaysa makisalamuha sa mga tao kung hindi mo naman alam kung sino sa kanila ang mapagkakatiwalaan. mas maganda pang matawag na loner kaysa makisama sa mga taong ayaw naman sa'yo.

'one is enough, two is too much.' kung hindi ka pa ba naman matuto sa mga past experience mo sa mga mapagpanggap na friends, aba tanga ka nga. masokista pa. dahil kahit alam mong tine-take for granted ka lang nila, pilit mo pa ring isinisiksik ang sarili mo sa kanila. 'no man is an island' pero kung mga taong whatever lang naman ang mga makikilala mo, mas magandang maging island ka na lang.

that's all. bow.

-nDr-

Martes, Abril 10, 2012

stressed and frustrated!

super stressed na ang ginagawa ko. editing lang pero feeling ko gumagawa ako ng panibagong story. >.< hindi ko na din alam kung tama pa ba 'yong mga ginagawa ko... mabuti na lang, hindi ko binura ang guidelines na binigay sa'kin. malaking tulong din 'yon.

kaya ngayon, pinagdadasal ko na sana matapos ko siya soon. dahil magiging busy na ko sa school. >.<

-nikki-