Ipinapakita ang mga post na may etiketa na friends. Ipakita ang lahat ng mga post
Ipinapakita ang mga post na may etiketa na friends. Ipakita ang lahat ng mga post

Miyerkules, Hulyo 23, 2014

Nakakatampo... Nakakasama ng loob... Masakit.

Nakakatampo lang. Nakakasama ng loob. Hindi na dapat ako nagugulat at nasasaktan pero ganoon pa din. Siguro dahil may na-invest akong madaming bagay eh. </3

Thank you for making me feel left out. Thank you for making me feel that I don't belong. Thank you for making me feel alone most of the time.

"Kapag iniiwasan kayo ng isang tao, mag-isip muna kayo bago kayo mag-conclude. Dahil baka mamaya, may ipinararamdam kayo sa taong iyon na magiging dahilan ng pag-iwas niya sa'yo/sa inyo."

"Friendship isn't about whom you have known the longest... It's about who came, and NEVER left your side."

Be happy! Iyon lang!

Lunes, Disyembre 30, 2013

The People I want to thank the most!

Marami akong taong gustong pasalamatan na naging part ng 2013 ko pero 'etong mga taong 'to ang may pinaka-malaking part ng taong 'to. Hindi man nila alam, napakalaki ng naitulong nila sa'kin emotionally and spiritually. Kaya from the bottom of my broken heart, thank you very much! At sana, makasama ko pa kayo sa 2014 at sa mga susunod pang mga taon. :)


First, I want to thank my friends/co writers na walang sawang nagpapatawa at nagpapangiti sa'kin. Ang tatlo sa kanila ay mas naging ka-close ko simula nang simulan namin ang Camp Speed Series. Thankful ako dahil ilan sila sa mga totoong kaibigang natagpuan ko this year. Girls, thank you sa mga fangirl moments, overnight, bonding moments, brainstorming moments at sa lahat ng moments na kasama ko kayo. I hope magtagal ang friendship na meron tayo. Thank you for always being there for me, through ups and downs. Magkakaiba man tayo, nagkasundo naman tayong lima. Sorry sa mga pagkukulang ko bilang friend. Basta nandito lang ako palagi para sa inyo. I love you, Team CS!

Para sa PHR, thank you sa opportunity na makapagsulat ako ng ganitong mga libro. Hindi ko talaga in-expect na makakapag-sulat ako ng isang buong story at mapa-publish pa. :)) Hindi ako makakapag-promise na makakapagsulat pa ko ng madaming nobela pero hangga't masaya naman ako sa pagsusulat at hangga't kaya ko, gagawin ko. :)

Sa mga readers na nagbasa ng mga gawa ko na naging mga kaibigan ko na din, thank you for taking your time to read my works. :) Nakaka-inspire magsulat ng mas magaganda pang story kapag nakakabasa ng mga magagandang comments galing sa inyo. :) Pipilitin kong gumawa ng magagandang story pa para sa inyo. :)

At sa mga iba pang co-writers ko na naging kaibigan ko na din, thank you. :) Thank you for inspiring me to write cute and beautiful stories! More books for all of us and god bless always!

Kay Lola Mar na palaging nandiyan sa tabi ko, thank you. Isa ka sa mga taong tumanggap sa'kin kahit na rebelde akong apo at nagloko pa sa pag-aaral. Thank you sa mga advices at suportang nakukuha ko mula sa'yo sa lahat ng ginagawa ko sa buhay. Thank you for loving me and for guiding me, always. Thank you for being my friend, enemy, companion, mother, grandmother and a lot more. I love you, Lola! Hindi ko man palaging nasasabi sa'yo 'yan, ipaparamdam ko naman sa'yo araw-araw kung gaano ka kahalaga sa'kin. :)) (More pocketbooks to collect! Hahaha)

To my adviser, Mrs. Corazon Mahilum! Thank you for your guidance! Alam kong hindi madali ang pinagdaanan mo sa paggabay sa'kin. Alam kong marami kang sakit ng ulong dinanas at luhang iniyak sa'kin dahil sa pagiging pabaya kong estudyante noon. At ngayong bumalik na ako sa school, sisiguruhin ko na magiging proud ka na sa'kin. Lahat ng hirap at sakit ng ulo na naranasan mo nang dahil sa'kin, babawiin ko iyon sa paraan na makaka-graduate na ko this time. :) Sisiguraduhin ko iyan, ma'am kaya dapat ingatan mo palagi ang sarili mo pati na din ang health mo. Alam mong mahal na mahal kita at nire-respeto kita! Kaya natin ang lahat ng mga problemang dadaan sa buhay natin. Smile lang ng smile. :)

For ETHAN, goodbye! Hindi madali ang pinagdaanan ko nang dahil sa'yo. Marami akong iniyak dahil sa'yo. Naging lalo akong emo at nega nang dahil sa'yo. I want to hate you for all the things that you did to me but at the same time, I want to thank you for teaching me to be strong. Thank you at natuto ako sa maraming bagay nang dahil sa pagmamahal ko sa'yo. This time, no more you. At final na 'yan. Alam kong palagi kong sinasabi na magmo-move on na ko sa'yo pero this time, it's for real. No more you! I know, i owe it to myself. Sarili ko naman ang pagtutuunan ko ng pansin ngayon. Gusto ko lang talagang mag-thank you sa'yo dahil simula nang makilala kita, madami na akong natutuhan sa buhay at kung paano mag-mature. Marami kang naituro sa'kin at sana ganoon din ang magawa mo sa ibang tao. :) You'll always be special in my heart, first love. :) I hope we can be friends in the near future. :)




And for the new me, Hah! Be ready! The bitch is coming to town! New me, new me and new me! No more him, no more them. Puro ako naman! Sabi ko nga, I owe this to myself. It's time for me to rebuild the old Nikka Bianca and be a better Nikka Bianca in the near future. :)

Miyerkules, Oktubre 16, 2013

Defeated!

i feel defeated!!!

kung maramdaman ko man na nag-iisa ako, siguradong may basehan iyon 'di ba? paranoid nga lang siguro ako pero ino-obserbahan ko talaga kayo. kung hindi ko nararamdaman na lumalayo at umiiwas kayo sa'kin, hindi din ako lalayo at iiwas sa inyo.

some kind of a friend, huh? kaya natatakot na akong makipag-close, makipag-usap at makipag-kaibigan sa kahit na sino. kasi kahit iyong malalapit kong kaibigan, pinararamdam sa'kin na nag-iisa ako. well, siguro nga ako lang ang nag-iisip no'n pero hindi ko maiisip iyon kung hindi n'yo din pinararamdam.

nakakapagod. nakakapagod magpanggap na walang problema. nakakapagod magpanggap na okay lang ang lahat. nakakapagod kumapit sa mga taong iniiwan ka din sa huli. gusto ko na talagang sumuko sa mga taong nagsasabing kaibigan ko sila pero nilalayuan at iniiwan din naman ako.

Siguro nga nag-uumpisa na kong maging indifferent sa lahat ng nangyayari sa'kin pero hindi ko pa din maalis sa sarili ko na masaktan. hindi ba ako worth it maging kaibigan? hindi ba ko karapat-dapat na kinakaibigan? bakit palagi na lang akong iniiwan? dahil emo ako? dahil nega ako? Hahaha thank you, friends. You're the best FRIENDS that I ever have! thank you for making me feel special, guys! you're the best!

I'm sorry for everything. I'm sorry kung pumasok pa ko sa buhay n'yo. Maging masaya sana kayo. :) God bless always!

Biyernes, Setyembre 27, 2013

To the Sweetest and Most Valued Friend in the World!

For this year, isang virtual letter na lang muna ang ibibigay ko para sa kaibigan kong 'to. Wala kasi akong maisip na puwedeng ibigay sa kanya since feeling ko, nasa kanya na ang halos lahat ng gusto niya... well, alam kong hindi lahat pero almost. Hahaha :)

To the Sweetest and Most Valued Friend in the World, Marie Abigail Valeroso Saragcon Choi-Cross-Crawford at kung ano-ano pang surname na dinidikit mo sa pangalan mo, Happy Happy Happy Birthday. :) Alam kong sasabihin mong hindi ikaw 'yan pero para sa'kin, ikaw na ikaw 'yan eh. :) It's been three or four years since we met and became friends pero sa pocketbooks ba nag-umpisa iyon? Feeling ko hindi naman. Sa Friendster yata siya nag-umpisa, iyong mga pagsusuplada mo forever. Sino ba naman ang makakalimot do'n, 'di ba? Ang friendly ko pa tapos susungitan mo lang pala ako. Haha pero past naman na iyon. Alam ko na naman na hindi ka talaga ganoon eh. XD

Ikaw na yata at ang pamangkin mo at ang Ate mo ang pinaka sa lahat ng pinaka-ELF na nakilala ko. chos~ syempre dumaan din naman ako sa ganyan kaya alam ko pero mas grabe pa kayo kaysa sa'kin. Well, that's fangirling. Nagmamahal at sumosoporta lang naman tayo sa mga taong gusto nating suportahan. Good luck sa forever na pagmamahal natin sa Super Junior! Na siyang naging dahilan para makilala kita at makita sa Facebook. Hahaha ngayon ko lang na-realize, ang talas para ng memory ko, natandaan ko pa iyon. Akalain mo iyon? *at talagang nakangiti ako habang nagta-type?*

Thank you for being such a good friend and a sweet little sister to me. You're one of a kind, promise. Hindi ka man iyong klase ng taong palaging nandiyan para sa mga kaibigan mo, once na nagsalita ka o nagpakita ka, palagi mo naman pinararamdam sa'min na hindi kami nag-iisa at mag-iisa dahil kahit na mas madalas ay nagtatago ka sa kuweba mo, alam mo pa din ang mga nangyayari sa'min at may say, comments, suggestions and violent reactions ka tungkol sa mga problema namin. Syempre hindi mawawala ang mga advices mo. Minsan nga, naiisip kong mas matanda ka pa sa'kin dahil mas matured kang mag-isip. Hahaha minsan lang naman iyon kaya 'wag kang ilusyunada. XD

Sorry sa mga shortcomings ko na alam kong mas madalas ay hindi mo nagugustuhan. Iyong mga 'katangahan' ko, alam mo na iyon. Masyadong isip bata eh. Masyadong emotional at palaging puso ang pinaiiral. XD Sa lahat ng pagkukulang ko bilang kaibigan, sorry. Siguradong madami pang susunod lalo na at napaka-topakin ko, 'di ba? Kaya ngayon pa lang nagso-sorry na ko. :) Please lang, minsan mas gusto ko pang nakikita kang umiiyak kaysa tahimik ka. Pero syempre mas gusto kong makitang tumatawa ka kaya as much as possible 'wag kang iiyak ha? Kung hindi, babangasan ko ang mukha ng magpapaiyak sa'yo. Puwede ding papa-hunting at papa-assassinate ko para mas madali ang trabaho. Syempre joke lang, alam mo naman na hindi ko kayang gawin iyon. Pero puwede ding subukan para sa'yo.

Matagal-tagal na din tayong magkakilala at magkaibigan. Madami-dami na tayong pinagdaanan at alam kong madami pang susunod. Kung ano man ang mga iyon, palagi mo lang tatandaan na hindi ako mawawala sa tabi mo. Palagi akong nandito para gabayan ka, alalayan ka at suportahan ka sa lahat ng desisyon mo sa buhay. :) Just remember that you'll always have a big sister in me. Always.

Good luck on your writing career. Kahit sinasabi ni Ajae na siya ang number one fan mo, number one fan mo pa din ako at susuportahan kita all the way. :) 'Wag kang magsasawang magsulat kung iyon ang nagpapasaya sa'yo. Good luck sa mga magiging future adventures mo sa buhay. Sa lahat ng problemang pagdadaanan mo, normal lang iyan. Part of growing up pero lagi mong iisipin na nandiyan si God para sa'yo. Hindi ka niya pababayaan at madaming taong nagmamahal sa'yo kaya palagi ka lang maging malakas. :)

Stay sweet, unique, bubbly, and whatever kind of person as you are. I love you, bebe ko. Always. :) God bless! :)

PS: madami pa kong gustong sabihin pero hindi ko na alam kung pa'no sasabihin at nawawala siya sa memory ko. next time na lang. we have all the time in the world naman eh. Hahahaha

Your Friend and Ate,
-Nikka/Nikki/Ian-

Huwebes, Setyembre 19, 2013

A letter from a Dear Friend!

I was nervous a while ago because of my brain wrecking exam and defense. Natuyo at naubos yata ang lahat ng laman ng utak ko dahil sa mala-borad exam na midterm exam namin sa isang major subject, idagdag pa ang nakaka-kabang re-defense namin. buti na lang, okay na siya. nasagutan ko with flying colors ang exam ko (sana maka-recover agad ang utak ko bukas) at magre-revise na lang ako ng kaunti sa defense then okay na. :) final exam, seminar and field study na lang ang magpapasakit sa ulo ko! three semesters to go and I'm done! gusto ko lang talagang matapos 'to para... wala lang. para masaya. :)

anyway, after that, i went to SM San Lazaro to meet a friend (Hindi po galing sa kanya ang letter) na galing pa ng Laguna. Ang bait niya diba? Talagang lumuwas pa siya ng Manila para makasama ako. Ganyan siya ka-sweet. Wala naman kaming ginawa eh, nag-revise lang ako ng manuscript habang hinihintay namin si Marione Ashley na dumating. magpapapirma lang talaga kami ng pocketbook sa kanya. Nag-ikot-ikot lang din kami at naging instant ninang pa ang dear friend ko dahil lang sa isang stuff toy na binigay sa'kin ni... he-who-must-not-be-named. LOL nevermind his name, hindi na dapat banggitin.

back to the topic, may natanggap akong text from my high school close friend. hindi kami madalas nag-uusap ngayon at nagkikita dahil pare-pareho kaming busy but since I'm the youngest sa group, every now and then, may isa sa kanila ang nagpaparamdam talaga sa'kin. through text or facebook. minsan, bigla na lang silang magyayaya ng mini reunion or get together para lang maging updated sila sa mga nangyayari sa'kin. sorry po, spoiled talaga ako minsan sa mga high school friends ko. bunso nga eh. :) masyado silang protective pagdating sa'kin dahil... well, amin na lang iyon. :P

anyway high-way, hindi ko na ide-detalye ang conversation naming dalawa. kasi wala talaga akong kuwentang kausap minsan eh. :) 'eto lang ang ise-share ko since ito ang pinaka-touching sa lahat ng sermon at advice niya sa conversation namin.

"Di ako masaya kasi kaunti lang kayong mga ka-close ko talaga but when you look at it, okay din kasi iyong  kaunti na iyon, sila iyong mga nakakasama ko until the end. Mga taong totoo kahit na hindi ako ganoon kadalas nakakausap o nakakasama. Mga taong maaasahan sa anumang oras. Look for real friends at sa kanila mo ipakita ang totoong ikaw. Iyong mga taong kasama mo ngayon, bago mo sila lapitan ng husto, tignan mo din kung tatagal ba talaga sila sa buhay mo kasi kung hindi, why bother making friends with people who will eventually leave, right?"

sa part pa lang na iyan, gusto ko nang umiyak. kasi kahit na pinipilit ko siya na wala akong problema at okay lang ako, hindi siya nakikinig sa'kin. sinasabi pa din niya kung anong ibig gusto niyang sabihin. and since alam sa barkada namin na weakness ko ang friends, iyon palagi ang topic namin. Alam nila na hindi ako mahirap kaibiganin. Mababaw lang kasi akong tao, hindi ako namimili ng mga taong lalapitan at kakaibiganin kaya madali akong masaktan kapag iniiwan ako ng mga taong tinuturing ko talagang kaibigan. Madali din kasi akong magtiwala at maging attach sa isang tao eh na hindi ko talaga maalis sa sistema ko.

pero 'etong part na 'to ang talagang nagpalambot sa puso ko. "Mamili ka mabuti and don't get attached too much para hindi ka masaktan if ever man dumating na iyong oras na mawawala na sila. Learn to control your emotions."

i agree, ngayon kasi nagagawa ko na siya kahit papa'no pero kahit anong gawin ko, bumabalik pa din iyong nikka na sobrang lambot para sa iba. hindi makatanggi kapag may nanghihingi ng tulong. ngitian lang, feeling close na agad. ganoon, kaya hindi ko alam kung anong gagawin ko kapag inaatake ako ng ganoong mood.

pero i'm still thankful kasi may mga tao pa din talaga na kahit na sinusungitan at mina-malditahan ko para lang lumayo sila sa'kin at para makaiwas na masaktan ako, hindi pa din nila ako iniiwan. kahit papa'no, may mga taong pinatutunayan sa'kin na walang tatagal sa ugali ko at iiwan ako kapag nakilala na kung sino talaga ako. I'm thankful to those people na nagpapalakas ng loob ko kapag dumadating iyong part na gusto ko na talagang sumuko.

Kaya para sa mga taong iyon, thank you very much. You don't know how happy and thankful I am to God to have you by my side. Salamat sa pananatili sa tabi ko kahit na ako na yata ang pinaka-imposibleng tao sa buong mundo. Thank you for loving me kahit na sobrang tigas ng ulo ko. Makakabawi din ako sa inyo, in time. Kailangan ko muna sigurong pag-aralang kilalanin ang sarili ko para naman masuklian ko iyong mga pinapakita ninyo sa'kin. I love you guys. :)

PS: seryosong blogpost talaga 'to ngayon. LOL sa tingin ko naman, may sense siya compare sa ibang blogpost ko. LOL

xoxo
-nikka bianca-

Martes, Hulyo 23, 2013

Post Birthday... Speech?! LOL

Sareeh! Wala lang talaga akong magawa. Sabi ko nga magpo-post ako ng blog about sa birthday ko pero since tinamad ako, ngayon ko lang siya nagawa. LOL as if naman may naghihintay 'di ba? XD

Wala akong ine-expect no'ng birthday ko. As in. Same same lang. Magse-celebrate with friends pero since may pasok ako that day, after class ko na sila nakasama. But before i went to school, nagsimba na ako. Eh hindi ako kontento sa pagsisimba kaya nagpunta pa ako kay St.Pio para magdasal pa ulit. With Rhoma and Majhora. Namangha pa ko nang makita ko ang bagong foot bridge na may CCTV. high tech na. XD sosyalin ang eastwood eh. chos~

Sa school, wala din akong ine-expect. Greetings lang from schoolmates, classmates and friends. Parang last year lang. Pero nang sabay-sabay kaming kumakain ng mga classmates ko sa classroom dahil thirty minutes lang ang lunch break namin since may class kami, nagulat ako sa pinalabas nilang video. XD super unexpected dahil katulad nga ng sinabi ko, wala akong kahit na anong ine-expect. pero dahil mababaw ang kaligayahan ko, sobrang natuwa ako. effort din iyon kaya dapat lang na i-appreciate. Hindi ko man alam kung saan nila nahagilap ang iba sa mga pictures do'n, keri lang. XD maganda naman iyong mga kinuha nilang pictures eh. LOL na-touch ako kasi sanay akong ako ang kasabwat sa mga surprise na gano'n. hindi ako sanay na binibigyan ng surprise gift or whatever kaya sa mga friends kong nag-effort para sa video na iyon, thank you very very much.

at ito nga po ang video na ginawa nila for me. :)

After class and after going to St.Pio, nagpunta kami sa SM San Lazaro to meet with our other friends/co writers. :) Syempre sila na naman ang kasama ko kaya malamang enjoy na naman iyon. Walang pakialam kung bumabagyo na at siguradong wala nang masasakyan basta makapag-lakwatsa lang. HAHAHAHAHA oh well, ganyan naman kami palagi eh. walang pakialam sa ibang bagay basta magkakasama kami. Kahit na wala kaming ginawa kundi mag-kuwentuhan, kumain, mag-kuwentuhan, mag-laitan at magtawanan, okay lang. Enjoy naman eh.

So... ang gusto ko lang talagang sabihin, walang special sa birthday ko. Special lang siya kasi blessing siya from god na nadagdagan na naman ako ng 1 taon sa mundo at buhay pa ko. Kasi everyday is a blessing from HIM naman eh. :) Medyo sad lang kasi hindi ko napuntahan ang papa ko to celebrate with him. Iyon kasi ang isa sa mga nakasanayan ko na taon-taon, ang puntahan ang papa ko sa cemetery para kuwentuhan at iyakan ng kung ano-ano kapag birthday ko. :)

Sa lahat po ng mga nakaalala sa special day ko kahit na dahil lang iyon kay Facebook, thank you po. Ang pag-type pa lang ng 'Happy Birthday' ay effort na. Kaya super thank you. :) Iyon ang isa sa mga nakakapagpasaya ng araw ng isang birthday celebrant. :) Thank you din sa mga nagbigay ng letters and gifts. :) Bawal man sa'kin ang ilan sa mga natanggap kong gifts, keri lang, kinain ko naman lahat eh. Sabi nga nila, mas masarap uminom at kumain ng bawal. LOL

So... that's all. God bless everyone. Kung sino man ang mga makakabasa nito. XD :)

xoxo
-nikka/nikki-

PICTURES:

with my coursemates. :))) tambay-tambay sandali.

letters! letters! i love letters!

chocolate! a gift from jecca!!!

from R-L: bianca, carnae, karen, nikka, abby, majh, rhoma, jaja, jecca :)

team camp speed! sayang kulang kami ng isa!

a gift from... carnae and bianca. bawal 'yan eh. XD

classmates and my super love adviser. <3 :)

the controversial soju! LOL buti na lang nagawan ng paraan para hindi ako tablan ng allergy everytime na umiinom ako nito. XD

Biyernes, Hulyo 19, 2013

Fridate! :)

It's Sisig Fridate Today! Yay!

Super saya ng sisig party today. :)))) super unexpected things happened but nonetheless, masaya pa din. May mga bagay na ngayon ko lang na-discover sa mga classmates/schoolmates ko na new recruits sa mga bonding sessions. At iyon ay ang pagiging PG nilang lahat! As in, mga patay gutom! HAHAHAHAHA dahil kung gaano ako kahinang kumain, gano'n naman sila kalakas kumain.

Imagine, kalalapag pa lang ng isang putahe ng pagkain sa mesa, nilalantakan na agad nila. wala pang limang minuto, ubos na. gano'n sila katakaw. Sabagay, karamihan sa grupo namin ay mga lalaki kaya wala din kaming magagawa. Isa pa, sanay na naman kami sa mga ginagawa nila dahil kung minsan, gano'n din kami ka-balahura sa mga pagkain. Well, kapag mga street foods ang usapan. :P

Madami akong natutunan sa mga usapang lalaki ng mga kaibigan kong naiwan sa pangangalaga ko. Iniwan kasi ako ng mga babaeng kaibigan ko kaya wala akong choice kundi bantayan ang mga pasaway na lalaki. Sa kabilang bahay kasi kami nag-sisig party eh. XD Isa pa, inubos kasi namin iyong mga 'healthy' drinks na iniinom namin. Well, hinatid naman nila ako pauwi dito sa kabilang bahay at feeling bodyguards talaga sila. HAHAHAHAHAHA

Natural na sa mga lalaki ang mag-usap nang kung ano-ano lalo na ang mga 'green' na usapan. At sanay na din naman ako sa gano'n, iyon nga lang nagugulat pa din ako sa mga terms na ginagamit nila. Pero okay lang dahil sabi nga nila, one of the boys na ko kaya hindi na bago kung marinig ko man ang mga pinag-uusapan nilang pang-lalaki talaga. XD




Kung pa'no sila mag-asaran at kung pa'no sila mamikon ng kapwa nila lalaki. Mabuti na nga lang at walang napipikon eh. Pero masaya silang kasama, walang dull moments. PG man silang lahat, okay lang basta magkakasama kami. Hindi din naman ako malakas kumain eh. Nanood lang ako ng beautiful creatures, nagbasa, naglaro, uminom ng kaunti at kumain ng kaunti. XD Nakakaloka lang dahil matagal-tagal na din naming hindi nagagawa ang bonding moments namin nang magkakasama. Masyado kasi kaming busy lahat eh. Ngayon na lang dahil katatapos lang ng prelim exams. XD

Magkaroon pa sana ng madaming bonding moments this year kahit na busy na kaming lahat at hindi na kami magkaro'n ng matagal na bonding kahit sa school. :))))) I just want them to know na super enjoy ako sa celebration/party na 'to ngayon. :) I'll treasure this bonding moments with them. :)


selfie number 1
selfie number 2
selfie number 3

selfie number 4

xoxo
-nikka bianca-

Linggo, Pebrero 24, 2013

issue... again and again ^.^ v

hindi ko alam kung bakit hindi na natapos ang issue about friendship.

you say you're sensitive kaya ka umiiwas? :/ 2nd priority friend? iyon siguro kasi yung pinararamdam mo sa sarili mo. palagi kitang niiyayaya pero sinasabi mo, may lakad kayo ng boyfriend mo, may lakad kayo ng ibang kaibigan mo, pagod ka, inaantok na, uuwi sainyo and whatsoever. iniintindi ko lahat ng reasons na 'yon pero feeling ko umiiwas ka na hindi ko alam kung bakit.

sana lang kasi kinakausap mo ko kung ano talaga ang problema. kung ayaw mo na ko maging kaibigan, fine. kung mas masaya ka sa company ng iba, fine. wala namang problema sa'kin eh. kung saan ka masaya, go lang. sinabi mo na naman dati pa na seasonal ka magpalit ng kaibigan 'di ba? pero pinipilit ko pa din yung sarili ko kasi nga friends tayo. kaya nga nagpapapansin ako madalas sa gms 'di ba?

lagi na lang bang ako ang iintindi sa isang kaibigan? alam kong wala akong tumatagal na kaibigan sa hindi ko alam na dahilan pero sana lang kung ayaw nyo naman pala akong maging kaibigan, sa una pa lang sinasabi nyo na. hindi yung ipaparamdam nyo na importante ako sa inyo at nag-aalala kayo sa'kin tapos sa bandang huli, iwanan din pala ang mangyayari.

k.dot.bye.

-nikka-

Linggo, Pebrero 3, 2013

annalyn's debut party ^^

super cool party. :) nag-enjoy kaming lahat kahit na kami-kami lang ang nagkakaintindihan at nagkukulitan. :))) na-enjoy ang trip ng isa't-isa. kahit na puro asaran at barahan walang napipikon. ang saya lang ng ganoon. kahit na walang tulog dahil nagkayayaan pang mag-after party, keri lang. kahit nagkasakit, keri lang. masaya naman eh, sana lang walang magalit dahil pasaway na naman ako.

annalyn's birthday celebration is somewhat memorable for me. bakit? secret ko na iyon. baka may makabasa pa nito na taong hindi dapat makabasa. chos~ pero masaya talaga ako na naging part ako ng friendship ng mga nakasama ko kagabi. ang cool lang nila. kahit na sinasabing may gap between computer science students and education students sa school, parang wala lang. kasi kami-kami din ang magkakasama at masayang nag-bonding kagabi. :)

puwedeng hindi pang-forever ang friendship na meron ako sa mga bago kong kaibigan pero atleast nag-enjoy akong kasama sila. may mga dull moments, pikunan minsan, topak ng bawat isa at kung ano-ano pa pero in the end, masaya pa din kami. :)


one of my favorite shots. ang cute namin ni mii dito. :))




with jean ang janns. :)))

'yan kami eh. XD

once in a lifetime. chos~ picture with ex-crush. :))

sayang wala si risa at si danna. :))) at si ronald para kumpleto kaming college chorva. LOL

forever jump shot! HAHAHAHA lakas ng loob, naka-heels pa. :P