Miyerkules, Nobyembre 26, 2014

Quota... For the first time. :)

Thank you, Lord! Pagkatapos akong mahirapan at halos araw-araw na masaktan at umiyak nitong mga nakaraang linggo, binigyan mo naman ako ng hindi inaasahang blessing bilang kapalit. Dalawang blessings pa. Sobrang thank you ng madaming-madami. I love you so so so so much :)

First time kong maka-quota sa approve sa 3 taon kong pagiging writer. Sana magsunod-sunod na... pagka-graduate ko. :))))))))

Sabado, Nobyembre 22, 2014

Be Patient!!!

When you're down and when you feel like no one cares about you and the pain that you are feeling, don't be sad. Don't worry too much because God is there. He will never leave you. He will never get tired of being patient even when other people think that you're the worst person that ever existed.

Remember, God let you meet all kinds of people because he wants you to learn and to know how to be strong and how to choose the ones that you trust. All that happens in your life has a reason especially the trials that you're experiencing. There is also a reason why you are meeting the people around you.

Just be patient, there will come a time that you will realize and you will know who are those people that truly love you, truly care for you. The people who really wants to stay by your side and on your side even though you think that you are not worth their time.

Just be patient. And live your life to the fullest. Learn to love yourself. Give time for yourself and Trust God.

NOTE TO SELF!

xoxo
-niknik-

Huwebes, Agosto 7, 2014

Once A Princess Block Screening!

OMG! Super Fangirl! Matagal-tagal na din mula nang huli akong mag-fangirl sa mga Filipino artists. Haha puro Chinese, Japanese, Koreans and Americans kasi ang mga sinusubaybayan ko pero kahapon (08.06.14) as in super fangirl ako. Kay Jon Lucas pa lang, kuntento na talaga ako. Simula kasi nang magsimula siya sa showbiz, crush ko na siya. Hindi ko lang talaga ine-expect na makikita ko siya kahapon pati si Sofia Andres na girlfriend ni baby Tom. Pero worth it talaga dahil ang bait-bait niya. Worth it maging fan ni Jon Lucas dahil napaka-humble niya. :)

Enchong Dee-hindi ko ine-expect na ganoon siya ka-guwapo sa personal. Iyong little moment ko with him was the most epic one. Nakakahiya iyon pero nakakatawa din. XD Tama nga si Ate Angel, he's such a darling. :)))

Erich Gonzales-hindi ako fan ni Erich noon pero kahapon, parang umangat siya sa paningin ko. bukod sa palagi siyang nakangiti, maganda din siya. At nag-improve talaga ang pag-arte niya at bagay nga sa kanya ang maging si Erin. :)

JC De Vera- OMG! OMG talaga! 'Eto ang isa sa pinaka-ultimate crush ko sa showbiz! Bukod sa hot na, guwapo pa, magaling pang umarte at may ABS pa! Nakakainggit iyong tuwalya sa movie. Hahahaha Sana may picture na ko next time kasama siya.

Kathryn Bernardo- Fan ako dati pa ni Kath. Magaling naman kasi talaga siya pero hindi ko masasabing super fan ako. Pero no'ng nakita ko siya kahapon? Ang laki kasi ng iginanda niya. Huling kita ko sa kanya, sa burol pa ng tito ko and that was 6 years ago! Ibang-iba na siya ngayon. Feeling ko hindi na siya iyong maarte at makulit na Kathryn na kilala ko noon. Hahaha Nakaka-miss lang iyong Super Inggo days nila nina Baby Jairus. :))) Pero natural talaga ang ganda niya. :)))

Bukod sa mga artista na iyan, sina Marco Gumabao, Karen Reyes, Tippy Dos Santos, Pokwang, Baby Bimby, Jed Madela at Kitkat talaga ang pinaka-natuwa akong makita. Parang ibang-iba sila sa TV. Medyo observant lang kasi talaga ako pero natutuwa ako sa kanila. Hahahaha

Madami pang artista eh pero... Hahaha

About naman sa Movie... Madaming nabago. Hindi din naman ako nag-expect eh, nabasa ko kasi siya. Pero maganda ang movie. Worth it ang 200 pesos na ticket para sa story. Madami man nabago, sa magandang paraan naman. :) Kaya worth it talaga siyang panoorin. Kaya kung ako sa inyo, panoorin n'yo na din para maintindihan n'yo ang sinasabi ko. Honestly, mahirap kasi mag-explain eh. Hahaha speakless pa din kasi talaga ako. XD
















Kahit na napanood ko na siya, manonood ulit ako sa Sunday! Hahahaha kailangan eh. XD Kaya nood na din kayo! Mage-enjoy kayo, swear!

Ja!~

Miyerkules, Hulyo 23, 2014

Nakakatampo... Nakakasama ng loob... Masakit.

Nakakatampo lang. Nakakasama ng loob. Hindi na dapat ako nagugulat at nasasaktan pero ganoon pa din. Siguro dahil may na-invest akong madaming bagay eh. </3

Thank you for making me feel left out. Thank you for making me feel that I don't belong. Thank you for making me feel alone most of the time.

"Kapag iniiwasan kayo ng isang tao, mag-isip muna kayo bago kayo mag-conclude. Dahil baka mamaya, may ipinararamdam kayo sa taong iyon na magiging dahilan ng pag-iwas niya sa'yo/sa inyo."

"Friendship isn't about whom you have known the longest... It's about who came, and NEVER left your side."

Be happy! Iyon lang!

Sabado, Mayo 24, 2014

Big Challenge but also a Big Blessing!

After so many months, ngayon lang ulit ako nakapasyal sa blog ko. Kumusta naman iyon? Hindi ko lang kasi talaga ma-contain ang happiness---well ang mixed emotions na hanggang ngayon ay nararamdaman ko pa din. Well, madami naman kasi talagang nangyari ngayong araw at lalo yata akong nabaliw dahil sa mga iyon :)))

Una, namanyak ako. I swear, hindi na talaga ako basta-basta sasamang manood ng sine sa mga lalaki. Buwisit, buti na lang talaga napanood ko na iyong X-Men kaya hindi ako nagdalawang-isip na umalis doon. Sorry, pero iyon talaga ang naramdaman ko. Namanyak talaga ako. To think na... eerrrrrrr, nevermind. Si Papa God na ang bahala sa'yo. But thank you for the gifts, though. Na-appreciate ko naman siya ng bongga.

Pangalawa, muntik nang ma-snatch ang cellphone ko. May kausap kasi ako tungkol sa nangyari nga sa mall kaya talagang natutuliro na ko. Mabuti na lang at maagap iyong katabi ko at inalis niya iyong kamay no'ng bata---YES, BATA PO SIYA---sa cellphone ko. Ayon, tago agad ako ng phone sa bag. No'ng point na iyon, naiiyak na talaga ako at namumutla. Nararamdaman ko na iyong pitik sa ulo ko na feeling hopeless ako kasi pakiramdam ko, ang malas ko.

So, naisipan ko na pumunta na lang sa Phr office para puntahan iyong mga taong im-meet ko. Pumasok ako sa loob at nakita ko nga ang ibang kaibigan ko. Tapos bigla na lang sinabi ni Boss na kakausapin daw niya kami ni Wendy Shaw, so kinabahan na talaga ako. Hindi ko din alam kung bakit nag-desisyon akong pumirma para sa kanila pero feeling ko will din kasi 'to ni Papa God. Feeling ko kasi talaga hindi ko pa kayang mag-commit pero napapirma ako. Ang ibig sabihin lang siguro no'n ay kailangan kong i-accept ang panibagong challenge na ibinigay sa'kin ni Papa God! Hindi na nga lang ako makakapagsulat sa ibang publishing pero ginusto ko 'to eh, kaya okay na lang. tatanggapin ko ang challenge na 'to.

at infairness, madami akong natutunan sa araw na 'to. thank you pa din kay Papa God at safe ako at may maganda pa din talagang nangyari sa'kin :) Thank you as always, Papa God! You're the best! I love you!

PS: As usual, nonsense blogpost na naman. Pagbigyan na, bangag eh. Hahaha

xoxo
- nikki :) -

Linggo, Marso 2, 2014

So be it...

Kapag hindi ka pinapansin, feeling mo iniiwasan ka at kung ano-ano pang ka-paranoid-dan ang nararamdaman mo, manahimik ka na. Lalo mo lang sasaktan ang sarili mo eh. Ang masama pa, nasasaktan ka na, nagmumukha ka pang tanga. :) Iwas-iwas din pag may time, ha?

Bow.

Biyernes, Pebrero 21, 2014

Good and Bad Things!

I've been super stressed and super tired and super disappointed and super down this past few days and the big part of it is because of school works and because of my insensitive classmates. I've been trying so hard to keep my cold facade whenever I'm with them. :/ Hindi ko nga lang mapanindigan. Hindi kasi ako kasing-sama nila which sometimes I wish I am. Para hindi ako napapagod ng ganito.

Ang palagi ko na lang iniisip sa lahat ng nangyayari sa'kin inside and outside the school, with friends, families and other people are all part of God's plan at challenge for me to be a better person. May pagka-makulit nga lang ang utak ko minsan at pinananaig palagi ang negativity. Pinipilit ko din naman na alisin iyon, hindi ko nga lang magawa madalas.

Pero kahit na madami akong problema at pagod na kinakaharap, thankful pa din ako dahil sa mga unexpected blessings ni Papa God sa'kin! Katulad ng pagpasa ko sa halos lahat ng Midterm Exams ko pati na din sa Midterm grades ko. Sa matataas na grades sa mga pinaghirapan kong projects and homeworks. Sa successful demo teaching ko. Kahit na ang grupo namin ang pinaka-magulong demo dahil sa mga insensitive at makasariling tao, okay na din. At least, naka-survive kami. Kaunti na lang at matatapos na ang sem na 'to. 17 units to go and I'm done! Kakayanin ko 'to! Kaunting tiis na lang! Matatapos na ko!

At ang pinaka-malaking achievement na nakuha ko ngayon ay ang pagkakapanalo sa Photography Contest na sinalihan ko sa school. First time kong sumali sa Photography Contest at hindi talaga ako confident sa entry na pinasa ko. Sanay na naman ang mga tao sa paligid ko sa ugali kong sobrang baba ng tingin sa sarili pati na din sa mga ginagawa ko. Mababa talaga ang self-confidence ko eh, anong magagawa ko? Sinusubukan ko namang itaas siya, kulang nga lang ako sa push! Hahaha Anyway, may mga nagsasabi naman sa'kin na think positive at maganda iyong entry ko. Hindi ko din naman inaasahan na mananalo siya as people's choice sa buong school, salamat sa mga nag-aksaya ng mga pera nila para bumoto sa entry ko. :)

Dahil mas maganda iyong sa mga kalaban ko. Kahit 3rd place lang iyong akin, super thankful pa din ako. At least, nagustuhan nila iyong akin. Nakakataas pa ng self-confidence dahil mga professionals iyong nag-judge ng mga entry namin.

Hindi kaya sign na 'to? Na i-push ko ang mga hidden talents na ngayon ko lang nalalaman na mayroon pala ako? Na alisin ko na ang hiya-hiya sa katawan ko at go na lang ng go? Subok na lang ng subok? Hahaha Ipu-push ko lahat iyan kapag naka-graduate ako at kapag may opportunity! <3 :)


Here are the pictures of my photo entry! :)